Suskunluğun Sesi

Sen; nerden nasıl ve ne zaman?

Tanımı bile soru işaretleriyle dolu

Gözlerin gördüğü anlatamadığı sen

Gözümde yaş, kalemimde pus,

Kahvemde telve olan, sen…

Sen her yerdesin de

Peki ben neredeyim?

Uykuda bir yerde miyim?

Suskun, telli duvaklı rüyada mıyım?

Bazen ince bir sızı gibisin

Ruhumda gıdım gıdım dolaşan

Dolaştığında ferahlatan, acıtan…

Bazen de suskunluğumsun…

Mütemadiyen uykularımı benden çalan

Dünyamı kaplayan, beni duyarsızlaştıran

Bir ruhsun, ruhumu ruhuna katan

Ruhumu benden çalan

El bebek gül bebek büyüttüğümü sandığım

Dokunmaya kıyamadığım

Koklamayla doyduğum

Bir gül misali, ruhdun…

Şimdi ise;

Ruhumda dikenleriyle büyüyen

Kokunla, acınla var olan

Gerçekle yüzleşen!

Bir ruhum!

Bir ruhsun!

-İsmail Bal

-02.04.2010    -23:13